Wednesday, August 30, 2006

relak relak

halatang magaling nako. hindi nako mshadong nageenglish e hahaha.. at masaya na ulit ako. sipon na lang pero at least wala nakong lagnat chaca konting ubo na lang. hay salamat talaga. malapit na anniv ko noh, yoko nang magkasakit! hehe..

good things have been happening today. nawala na lagnat ko, pati ubo ko mjo nawawala na, nakatulog ako ng mahimbing nung hapon (hindi ko tuloy napansin ym ni jeph hehe). bukod pa dun, pinayagan ako ni malou na CDO sa friday! at mas maganda pa dun, pinayagan din si jeph magleave sa friday!! wohoo! anniversary nato haha.. so happy again.=)

Tuesday, August 29, 2006

sick but happy

he came last night at around 9:30pm. we had dinner together, and for the first time the whole day, i ate normally. normally meaning a lot. a LOT. for one and a half hours, i was so happy i didn't mind coughing all the time.=)

now i'm back at the office. i can't stay home anymore. i feel weaker at home, as if i can't do anything but lie down in bed, sleep, eat, drink medicine. i need to feel that i'm strong enough to do the things i normally do.

only three days left til our second anniversary. no plans yet, but we're thinking of going out of town.=)

Monday, August 28, 2006

drug addict

we went to the hospital last night and now i have to drink a lot of medicine. drugs. i hate being sick. i really really do. i can't play bowling, i can't go to the gym, i can't work at the office, i can't even sleep. but i can eat. i can always eat.

and now i'm sleepy. again. i'm always sleepy, but it's just that everytime i close my eyes, i cough. this is so stressful. i'm tired. i'm tired of trying to sleep. but i want to sleep. badly. i need to sleep. so i'm going to try to sleep now.

Sunday, August 27, 2006

the soft me

and so he didn't come. but he is jeph. and i just can't stay mad with the man i love. so i called him. i called him again and again until we were ok. i know deep inside that i should have waited for him to be the first one to call. but i don't care anymore. i don't care who makes the first move. what's important is that i hear his voice, we resolve our issues, and everything becomes better.

like i said, life is short. so break the rules, forgive quickly, believe slowly, love truly, laugh uncontrollably, and never regret anything that made you happy.

so sick

it's too early to be online, but i'm online anyway. being sick sucks. i'm a very active person and i hate being sick. i love to go out, do the most i can for the day. but now i'm sick and i can't do that. and it really sucks.

plus, i have to wake up every now and then to eat something so that i can drink my medicine. and getting sleep when you're sick isn't easy. so now, i have to wait for sleep to come to me again.

besides sleep, i'm waiting for something else. someone else. i waited last night but not even a call came. i'm waiting again today and i'm really hoping he would come. i know he would.

Saturday, August 26, 2006

fairytales and the sad truth

fairytales make people believe in happily ever after. they usually end with prince charming and princess getting married. but we don't really know what happens after that marriage. we don't know if they really stay that happy.

when we were kids, we would always dream of growing up to be like the princess. we dream of meeting prince charming, getting married, living happily ever after. but what we didn't know is that happily ever after doesn't really mean "happy always never sad ever after".

i believed in fairytales. i believed that there would be someone who would treat me like a princess forever. the truth is that these princess moments only last for a while. we can't expect them to last forever. we want them to, but they just don't.

Friday, August 25, 2006

oh happy happy day

happy
shalalala
it's so nice to be happy


i'm feeling so happy
i'm feeling so happy...


oh happy happy day
oh happy happy blah blah blah (haha korean na, di ko na alam)


grabe noh, sobrang saya ko ngaion, di naman obvious haha... grabe todong emotional high nato! tapos friday night pa hahaha, gimik night ansaya-saya!

coffee talk na namin kanina, at nagpresent na kaming mga new hires. sayang nga lang at hindi kami nanalo, panay pa naman ang practice namin hahaha.. at ngaion lang ako napasayaw ng ganon a. nakakatuwa kasi ung mga batchmates mo sa school bigla mong makikitang nagsasayaw.. e hindi naman nila ginagawa un nung college haha nakakatawa talaga.. hahaha grabe wala nakong ginawa kundi tumawa ng tumawa.. adik.

tapos pagdating namin sa office, isang oras lang ata umalis na naman kami. dininner out namin si cha kasi bday niya nung aug 17 e.. sobrang delayed na dinner out na un dahil mai sakit si cha, kawawa naman.=( hanggang ngaion mai sakit pa rin sha, sana gumaling na sha.=) tapos pagdating namin sa gerry's sobrang lagpas isang oras kaming naghihintay sa labas para sa upuan! badtrit talaga un! sobrang para na talaga kaming mga tanga dun sa labas, nagsasayaw, nagwawave (go chie!), nagfoforward forward hahaha halatang mga gutom na talaga. anyway, nakakain din naman kami at mga 9pm na kami nakabalik ng office.

what can i say. ang hyper ko ngaion. taas ng energy level. tapos mai pahabol pang ice cream sa pantry e di lalo nakong nahigh. hay ansaya-saya ng buhay.=)

Wednesday, August 23, 2006

tuesdays with morrie

ngaion ko lang binabasa tong libro nato. marami nang nakapagsabi sakin na maganda siya e. nangangalahati pa lang ako pero sobrang natutuwa nako sa kanya. daming matututunan as in. parang gusto ko na tuloy maging teacher haha.=)

Once you learn how to die, you learn how to live.

oo nga noh, dahil hindi naman natin nararamdaman na mamamatay na tayo, marami tayong nakakaligtaan. marami tayong mas pinapahalagahan na hindi naman dapat. minsan naiinis na tayo sa maliliit lang na bagay. madalas hindi na natin napapansin ung mga blessings na dumarating sa buhay natin. naks, epekto nga naman ng librong to.. maganda sha promise.=)

energized

dahil ba nag-gym ako? ewan ko ba, parang ansaya-saya ko ngaiong araw nato at sobrang energized ako sa lahat ng bagay.=) (extra: sabi ni patrick kahapon daw sha masaya haha.. bakit kaya??)

nakakatawa dito sa office, daming issues. dami tuloy tsismoso't tsismosa. ung team namin laging hayok sa tsismis e haha.. o ayan, si patrick nagsasametime.. masaya na naman si loko.. haha halatang emotional high ako ngaion. hay ewan ko nga ba. tapos desktop ko pa si seol gong chan ngaion e di parati akong kinikilig pag nakikita ko. hay ansaya-saya.. sana parating ganto.=)

Life is short. So break the rules, forgive quickly, believe slowly, love truly, laugh uncontrollably, and never regret anything that made you happy.

Tuesday, August 22, 2006

new ring, new life

ok, first entry ko. magkachat kami ngaion ni josche sa ym at mai sinabi sha na nakapagpaisip sakin na gumawa ng bagong blog haha.. nakakatuwa nga kasi kanina lang kami nagstart mag-usap pero dami na naming napag-usapan. so nakuwento ko sa kanya na bumili kami ng bagong ring ni jeph. nawala kasi ung dati haha.. sabi niya, new ring, new life. oo nga noh, haha.. hindi ko kagad naisip un. so ito, new blog haha.. un lang un actually.. bangag..

anyway, seryoso na. actually marami akong iniisip ngaion. ewan ko ba, reminiscing/reflecting mood ako ngaion.. haha siguro impluwensya ng pagchat namin ni josche.. at siguro dahil malapit na rin kasi ung anniv namin ni jeph.=) naiisip ko lahat lahat ng napagdaanan namin ni jeph dati.. lahat ng mga naging problema namin, mga matitinding issues na halos nagpasira ng buhay namin. nung time na un, hindi ko na alam pano ibabangon sarili ko. but i held on to the one person who would never ever fail me: God. i prayed so hard that one day, matapos na lahat ng problema namin, magkaayos na kami, at bumalik na kami sa dati. miracles do happen. you just have to have faith. you just have to wait patiently for God's answer. at un, bigla na lang Siya sumagot. mabait talaga si Lord.

sabi nga ni josche, forgiving is easy, but forgetting isn't. totoo un. tulad ngaion, naiisip ko ung mga naging problema namin. mai sting pa rin kahit papano, pero pinipilit ko talagang hindi na masaktan. sabi nga sakin ni jeph, pinapalungkot ko lang sarili ko kung iisipin ko pa ung mga ganong bagay. totoo un. what more could i ask for? sobrang ok na kami ngaion, even better than before kami magbreak. now we know that we're far stronger, that we won't let anything destroy our relationship again. kaya kahit gano kasakit at kahirap lahat ng nangyari samin, tanggap ko kasi alam kong un ang plano ni Lord. like i said, we just have to have faith in Him.=)

o sha, enough for one night. hay wala lang, i'm so happy.=)